fa رابطه برتری اخلاقی و خودگروی اخلاقی در رویکرد فلسفه اخلاق نیچه <span style=font-size:16px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span style=font-family:Times New Roman,serif><span lang=AR-SA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>علی‌رغم تناقض ضمنی موجود، میان «برتری اخلاقی» و «</span></span><span lang=FA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>خودگروی</span></span><span lang=AR-SA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>» در فلسفه اخلاق، این مفاهیم در فلسفه اخلاق نیچه با یکدیگر پیوند دارند. نیچه با تکیه بر مفاهیم «اراده به قدرت» و «انسان برتر»، بر ارتباط اخلاق، به عنوان امری وابسته به فردیت و آزادسازی از قیود سنتی تاکید می‌کند. مفهوم </span></span><span lang=FA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>خودگروی </span></span><span lang=AR-SA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>با مفهوم اراده به قدرت، ارتباط وثیقی دارد که این اراده به عنوان ابزاری جهت دستیابی به انسان برتر مطرح می‌شود. انسان برتری که می‌تواند ارزش‌های خود را خلق کند و به برتری اخلاقی دست یابد که این برتری اخلاقی، قدرتی برای عبور از ارزش‌های غالب اجتماعی است. با توجه به رابطه متقابل میان اراده به قدرت و انسان برتر، این ظرفیت در اندیشه نیچه وجود دارد که می‌توان با تبیین ارتباط میان خودگروی و برتری اخلاقی نه به عنوان مفاهیمی متقابل، بلکه به عنوان دو نیروی سازنده در راستای آزادی فردی و رهایی از قیود اجتماعی در فلسفه اخلاق عمل نمایند.</span></span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:11pt><span style=line-height:normal><span style=font-family:Calibri,sans-serif><span style=font-size:10.0pt><span style=font-family:Cambria,serif>Despite the implicit contradiction between “moral overridingness” and “egoism” in moral philosophy, these two concepts are fundamentally connected in Nietzsche’s ethics. Relying on the notions of the “will to power” and the “Übermensch,” Nietzsche emphasizes morality as grounded in individuality and liberation from traditional constraints. In this context, egoism is closely linked to the will to power, which serves as a means for attaining the Übermensch—an individual capable of creating new values and achieving moral overridingness. Such moral overridingness empowers one to transcend prevailing social values. Given the reciprocal relationship between the will to power and the Übermensch, Nietzsche’s thought presents the possibility of analyzing the connection between egoism and moral overridingness not as oppositional, but as two constructive forces that advance individual freedom and emancipation from social constraints within moral philosophy.</span></span><b> </b><b><span dir=RTL lang=AR-SA style=font-size:12.0pt><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif></span></span></b></span></span></span><br> خودگروی, برتری اخلاقی, اراده معطوف به قدرت, انسان برتر, فلسفه اخلاق نیچه Egoism, Moral Overridingness, Will to Power, Übermensch, Nietzsche’s Moral Philosophy 449 462 http://jpt.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-89944-1&slc_lang=fa&sid=6 F. Aghagoli فاطمه آقاگلی 1003194753284600372441 1003194753284600372441 Yes Department of Philosophy, Faculty of Theology and Islamic Studies, University of Qom, Qom, Iran گروه فلسفه، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم، قم، ایران S.A. Fazeli سیداحمد فاضلی 1003194753284600372440 1003194753284600372440 No Department of Philosophy, Faculty of Theology and Islamic Studies, University of Qom, Qom, Iran گروه فلسفه، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم، قم، ایران