fa اصلاحیه دی‌بلو بر راه حل اسمیت برای پارادوکس‌های اثبات <span style=font-size:16px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span style=font-family:Times New Roman,serif><span lang=AR-SA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>پارادوکس‌های اثبات وضعیت‌هایی هستند که شواهد آماری به سود محکومیت خوانده یا متهم‌اند، اما محکومیت او صرفاً براساس این شواهد، خلاف شهود به نظر می‌رسد. رویکرد غالب در مواجهه با پارادوکس‌های اثبات، تلاش برای بازشناسایی شواهد آماری صرف از سایر ادله اثبات محکومیت است. اسمیت حمایت عرفی را به عنوان ملاکی برای تمایز یادشده معرفی می‌کند. در سوی دیگر، دی‌بلو پس از اصلاح این ملاک، استدلال می‌کند عدم دسترسی به فاسخ‌های جرح‌کننده در شواهد آماری صرف، وجه تمایز میان آنها و سایر ادله اثباتی است. در این پژوهش با بهره‌گیری از آموزه‌های پولاک استدلال می‌کنیم در شواهد آماری صرف همچنان می‌توان به فاسخ‌های جرح‌کننده دسترسی داشت. همچنین، با تمرکز بر یکی از نمونه‌های پارادوکس‌های اثبات و بر پایه استدلال‌های پولاک که در بازشناسایی مغالطه نرخ پایه نمود کمی می‌یابند، نشان می‌دهیم فاسخ جرح‌کننده چگونه می‌تواند اثرگذار باشد. بدین ترتیب به نظر می‌رسد استدلال دی‌بلو محل تردید باشد.</span></span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:11pt><span style=line-height:107%><span style=font-family:Calibri,sans-serif><span style=font-size:10.0pt><span style=line-height:107%><span style=font-family:Cambria,serif>Proof paradoxes refer to situations where statistical evidence indicates that a suspect is the perpetrator, yet a conviction based solely on this evidence appears counterintuitive. The prevailing approach to addressing proof paradoxes involves establishing a criterion for distinguishing naked statistical evidence from other types of evidence. Smith introduces normic support as a criterion for the aforementioned distinction. Conversely, Di Bello proposes a modified version of normic support, arguing that the absence of access to undercutting defeaters in naked statistical evidence distinguishes it from other forms of evidence. In this research, we argue, in line with Pollock's perspective, that undercutting defeaters can still be accessed in the context of naked statistical evidence. Furthermore, by focusing on an example of proof paradoxes and drawing on Pollock's arguments - illustrated quantitatively by the base rate fallacy - we demonstrate the effectiveness of undercutting defeaters. Consequently, Di Bello's argument appears to be questionable.</span></span></span></span></span></span><br> پارادوکس‌های اثبات, حمایت عرفی, شواهد آماری صرف, فاسخ‌ جرح‌کننده, مغالطه نرخ پایه, اسمیت, دی‌بلو, پولاک Proof Paradoxes, Normic Support, Naked Statistical Evidence, Undercutting Defeater, Base Rate Fallacy, Smith, Di Bello, Pollock 81 95 http://jpt.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-87563-1&slc_lang=fa&sid=6 M.R. Hezareh محمدرضا هزاره 1003194753284600356896 1003194753284600356896 Yes Department of Science and Technology Studies, Faculty of Management, Science and Technology, Amirkabir University of Technology, Tehran, Iran گروه مطالعات علم و فناوری، دانشکده مدیریت، علم و فناوری، دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران، ایران S.M.M. Etemadoleslami Bakhtiari سید محمدمهدی اعتمادالاسلامی بختیاری 1003194753284600356895 1003194753284600356895 No Department of Science and Technology Studies, Faculty of Management, Science and Technology, Amirkabir University of Technology, Tehran, Iran گروه مطالعات علم و فناوری، دانشکده مدیریت، علم و فناوری، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران