fa احتیاط در فراوظیفه <span style=font-size:16px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span style=font-family:Times New Roman,serif><span lang=FA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>ظاهراً طبیعی است که فکر کنیم دهقان فداکار کاری فراتر از وظیفه خود انجام داده است. اما این حکم نیاز به توضیح دارد. چطور برای کاری دلایل زیادی هست و به همین سبب ستودنی است، اما وظیفه محسوب نمی‌شود؟ بحث از فراوظیفه با این سوال آغاز می‌شود اما دامنه‌دارتر از آن است. در این یادداشت به بعضی ابعاد این موضوع اشاره می‌کنم. در این حین، به «تفسیر احتیاطی فراوظیفه» اشاره می‌کنم که اخیراً در مقاله‌ای بر اساس پیشنهادی از مسکویه ارایه شده است. بدین ترتیب، در این یادداشت به این می‌پردازم که با موضوعی مهم و منابعی مغفول روبه‌رو هستیم. </span></span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:14px;><span style=unicode-bidi:embed><span style=font-family:Times New Roman,serif><span style=font-family:Cambria,serif>It seems natural to think that Dehqan-e Fadakar did something beyond his duty. But this judgment requires explanation. How come there are most reasons for an action and thus it is praiseworthy, but it is not obligatory? Discussions about supererogation start with this question but go further beyond that. In this short note for Farsi readers, I mention some aspects of the problem of supererogation. Furthermore, I also mention “The Cautionary Account of Supererogation” recently proposed based on the ethical work of Miskawayh (d. 1030). So, I discuss the importance of the problem and mention some neglected resources for further explanation. </span></span></span></span><br> فراوظیفه؛ مسکویه؛ دلایل؛ ستایش؛ احتیاط Supererogation, Miskawayh, Reasons, Praise, Caution 61 69 http://jpt.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-65811-3&slc_lang=fa&sid=6 S.M. Eslami سیدمحسن اسلامی 1003194753284600332112 1003194753284600332112 Yes Department of Philosophy, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران