fa از میل به حقیقت تا رهایی از آن؛ خوانش تطبیقی ون‌دربراک از نیچه و ناگارجونا <span style=font-size:16px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span style=font-family:Times New Roman,serif><span lang=AR-SA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>آیا میل به حقیقت در بستر متافیزیک‌اندیشی، لزوماً خاستگاهی موجه، رهایی‌بخش و همسو با زندگی دارد؟ این مقاله با تمرکز بر فصل چهارم کتاب <i>نیچه و ذن (خودفرازی بدون خود</i>) نوشته آندره ون‌دربراک و تحلیل آن نشان می‌دهد که نیچه و ناگارجونا چگونه به این پرسش پاسخ منفی می‌دهند. ابتدا نقد نیچه به «میل به حقیقت» در سنت غربی بررسی می‌شود؛ سپس مواجهه مشابه ناگارجونا با سنت بودیسم تحلیل می‌گردد. در گام سوم، همگرایی این دو دیدگاه در واسازی و فراروی از این میل واکاوی می‌شود. در پایان، خوانش ون‌دربراک مورد ارزیابی انتقادی قرار می‌گیرد. مقاله نشان می‌دهد که در هر دو سنت میل به حقیقت نیازمند نقادی است و چیرگی بر آن دریچه‌ای به سوی فلسفه‌ای زیسته، در ورای دوگانگی حقیقت و ناحقیقت، می‌گشاید. همچنین نشان داده می‌شود که خوانش ون‌دربراک در تفکیک مفهومی و روش‌شناختی به شفافیت بیشتری نیاز دارد</span></span><span lang=FA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>.</span></span></span></span></span></span><br> <div style=text-align: justify;><span style=font-size:11pt><span style=line-height:normal><span style=font-family:Calibri,sans-serif><span style=font-size:10.0pt><span style=font-family:Cambria,serif>Does the will to truth, as shaped by metaphysical thinking, necessarily originate from a justified, liberating, and life-affirming source? Focusing on Chapter Four of <i>Nietzsche and Zen: Self-Overcoming Without a Self</i> by André van der Braak, this article examines how both Nietzsche and Nāgārjuna respond negatively to this question. It first analyzes Nietzsche’s critique of the Western tradition’s will to truth, followed by an exploration of Nāgārjuna’s analogous confrontation with Buddhist orthodoxy. The third section investigates the convergence of their approaches in deconstructing and transcending this will. Finally, van der Braak’s interpretation is subjected to critical assessment. The article argues that in both traditions, the desire for truth demands thorough critique, and overcoming it opens a path toward a lived philosophy beyond the dichotomy of truth and untruth—although van der Braak’s reading still requires greater clarity in conceptual and methodological distinctions.</span></span><span dir=RTL lang=FA style=font-size:12.0pt><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif></span></span></span></span></span><br> </div> یچه؛ ناگارجونا؛ حقیقت؛ نقد متافیزیک؛ آرمان زاهدانه؛ تهیگی؛ آسکزیس Nietzsche, Nāgārjuna, Truth, Critique of Metaphysics, Ascetic Ideal, Śūnyatā, Áskēsis 689 702 http://jpt.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-89861-1&slc_lang=fa&sid=6 A. Mahdavi Sula علی مهدوی سولا 1003194753284600372444 1003194753284600372444 Yes Department of Philosophy, Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Tehran, Iran گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران