fa نگرش هستی‌شناسانه به صنایع شارعه در فلسفه ابن‌سینا؛ اتصال سنت اجتماعی به سنت الهی <span style=font-size:16px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span new= roman= style=font-family: times=><span lang=AR-SA><span iransharpsmall= light= style=font-family:>ابن‌سینا با ارایه دو نوع تقسیم‌بندی علوم، دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به ماهیت و غایت علوم مطرح کرده است. این تقسیم‌بندی‌ها یکی مبتنی بر روش ارسطویی و دیگری تقسیم‌بندی خاص او در اثر <i>منطق المشرقیین</i> است. ابن‌سینا با ترکیب حکمت و شریعت، هماهنگی میان عقل و دین را برجسته کرده است. او شریعت را به مثابه ابزار اصلی پدیدآمدن سنت برای تحقق عدالت و تنظیم زندگی فردی (عبادات) و اجتماعی (معاملات) معرفی می‌کند. سنت از یک سو توسط سان (شارع-نبی) برای اداره اجتماع و بقای نوع انسانی تنظیم می‌شود و از سوی دیگر مرتبط با سنت الهی است که طبق آن عنایت خداوند مشمول خیررسانی به موجودات می‌شود. دیدگاه او بر ضرورت وجود</span></span> <span lang=AR-SA><span iransharpsmall= light= style=font-family:>شارع و خلیفه برای بقا و پایداری سنت تاکید دارد. این مقاله به تحلیل نگرش ابن‌سینا نسبت به صنایع شارعه و ارتباط آن با وحی، عقل فعال، سنت، شریعت، و سعادت انسانی پرداخته است.</span></span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:11pt><span style=line-height:normal><span style=font-family:Calibri,sans-serif><span style=font-size:10.0pt><span cambria= style=font-family:>Avicenna, by offering two distinct classifications of the sciences, presents different perspectives on the nature and purpose of knowledge. One classification is based on the Aristotelian method, while the other is a unique division outlined in his work Al-Mantiq al-Mashriqiyyin (The Logic of the Easterners). By integrating philosophy (ḥikmah) and religious law (sharīʿah), Avicenna emphasizes the harmony between reason and religion.</span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:11pt><span style=line-height:normal><span style=font-family:Calibri,sans-serif><span style=font-size:10.0pt><span cambria= style=font-family:>He introduces sharīʿah as the primary means for the emergence of sunnah (tradition), aimed at realizing justice and regulating both individual life (acts of worship) and social life (transactions). Tradition, on the one hand, is established by the sānni (lawgiver or prophet) to manage society and ensure the survival of humankind, and on the other, is linked to the divine sunnah, through which God's providence extends goodness to creation.</span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:11pt><span style=line-height:normal><span style=font-family:Calibri,sans-serif><span style=font-size:10.0pt><span cambria= style=font-family:>Avicenna underscores the necessity of both the shāriʿ (lawgiver) and the caliph for the preservation and sustainability of tradition. This article analyzes Avicenna’s perspective on the ṣanāʾiʿ shāriʿah (legislative crafts) and their relationship to revelation, the Active Intellect, tradition, sharīʿah, and human felicity.</span></span></span></span></span><br> صنایع شارعه, حکمت عملی, شریعت, وحی, سنت, ابن‌سینا Shariah Disciplines, Practical Wisdom, Sharia, Revelation, Tradition, Avicenna 223 238 http://daneshafarand.org/browse.php?a_code=A-10-87794-1&slc_lang=fa&sid=6 S. Hajipour Karimi محمدصادق حاجی‌پور کریمی 1003194753284600368425 1003194753284600368425 Yes Department of Islamic Philosophy and Theology, Faculty of Islamic Studies and Theology, Imam Sadiq (AS) University, Tehran, Iran گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده معارف اسلامی و الهیات، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران M. Shamsabadi Hoseini مجید شمس‌آبادی حسینی 1003194753284600368426 1003194753284600368426 No Department of Islamic Philosophy and Theology, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران