fa اتهام برآمیختن معقول‌‌های ثانی به سهروردی <span style=font-size:16px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span style=font-family:Times New Roman,serif><span lang=FA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif>پاره‌ای از صدراییان مدعی‌اند که سهروردی معقول‌های ثانی فلسفی را با منطقی خلط می‌کند، به این معنا که آنها را وصف اشیای خارجی نمی‌داند. قراین موافق این مدعا را می‌توان در دو دسته جای داد: الف) تصریح سهروردی به اعتباری‌بودن اوصاف فلسفی؛ ب) تاکید او بر فاعلیت ذهن در اتصاف اشیای خارجی به اوصاف فلسفی. اما اولاً، این قراین برای اثبات مدعایشان کافی نیست و ثانیاً، قراین روشنی علیه آن مدعا هست. خود ملاصدرا به شکلی دیگر خلط این دو دسته معقول‌ را به سهروردی نسبت می‌دهد و می‌گوید سهروردی اوصاف منطقی (مثل جزئیت) را با اینکه از مفاهیم منطقی است، همچون اوصاف فلسفی وصف اشیای خارجی دانسته است. این اشکال نیز وارد نیست. مراد سهروردی از «جزئیت» در عبارتِ موردنظر صدرا معنای دیگری است که از مفاهیم فلسفی است. بنابراین سهروردی معقول‌های ثانی فلسفی و منطقی را به هیچ‌یک از دو معنای مذکور با هم خلط نمی‌کند.</span></span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:10pt><span style=tab-stops:251.05pt><span style=unicode-bidi:embed><span style=font-family:Times New Roman,serif><span style=font-family:Cambria,serif>According to Some Ṣadrian</span> <span style=font-family:Cambria,serif>researchers, Suhrawardī confuses philosophical secondary intelligibles with logical ones and rejects the idea that philosophical concepts are attributes of external objects. The main supporting evidence for this claim could be divided into two categories; A) Suhrawardī’s assertions that philosophical attributes are mental, and B) his assertions that the mind ascribes philosophical attributes to external beings. But first, the evidence is not sufficient to prove their claim, and second, there is clear evidence against it. Ṣadrā</span><b> </b><span style=font-family:Cambria,serif>himself accuses Surawardī of confusing the two types of intelligibles in another way. He reads one of Surawardī’s statements as claiming that logical attributes like “particularity” are attributes of objective beings. This objection is also unfounded since Suhrawardī employs “particularity” in a different sense referring to a philosophical concept in that context. Therefore, Suhrawardī does not confuse the two types of secondary intelligibles,</span> <span style=font-family:Cambria,serif>in either of the two mentioned senses.</span></span></span></span></span> سهروردی,معقول‌های ثانی فلسفی,معقول‌های ثانی منطقی,ملاصدرا,عروض,اتصاف Suhrawardī, Philosophical Secondary Intelligibles, Logical Secondary Intelligibles, Mullā Ṣadrā, Occurrence, Qualification 293 307 http://jpt.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-78277-3&slc_lang=fa&sid=6 T. Rezaeirah طیبه رضایی ره 1003194753284600308653 1003194753284600308653 Yes Department of Philosophy, Faculty of Literature and Humanities, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه فلسفه، دانشکده‌ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران B. Alizade بهرام علیزاده 1003194753284600308654 1003194753284600308654 No Department of Philosophy, Faculty of Literature and Humanities, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه فلسفه، دانشکده‌ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران S.M. Yousofsani سیدمحمود یوسف ثانی 1003194753284600308655 1003194753284600308655 No Department of Logic, Iranian Institute of Philosophy, Tehran, Iran گروه منطق، موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران، ایران