fa تحلیل و واکاوی دیدگاه رورتی در خصوص تفکیک حوزه‌خصوصی از حوزه‌عمومی <span style=font-size:14px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span new= roman= style=font-family: times=><span lang=AR-SA><span iransharpsmall= light= style=font-family:>رورتی با به‌چالش‌کشیدن کل سنت فلسفی غرب که به عقیده او باعث دوگانه‌انگاری‌های بی‌فایده نظری در طول تاریخ فلسفه شده، می‌خواهد در بستر فرهنگ رستگاری‌بخش ادبی به ساختارشکنی و رفع این دوگانه‌انگاری‌ها مبادرت ورزد. رورتی با ایجاد خط انشقاقی میان حوزه‌های خصوصی و عمومی می‌خواهد سهم و دخالت فیلسوفان را در ارائه دیدگاه‌های نظری و فلسفی مشخص کند و بگوید حوزه سیاست نیازی به کسب مبانی از معیارهای فردی حوزه خصوصی ندارد. گویی رورتی با تقلیل فلسفه به ادبیات می‌خواهد مانع از بلندپروازی‌ها و دخالت‌های فیلسوف با نظریه</span></span><span lang=FA><span iransharpsmall= light= style=font-family:></span></span><span lang=AR-SA><span iransharpsmall= light= style=font-family:>پردازی شود. در واقع، او با تفکیک بین دو حوزه خصوصی و عمومی یا سیاست معتقد است، ابزار فیلسوف تخیل و حوزه فکری وی فرهنگ ادبی و جایگاه او حوزه خصوصی است. آیا با فرض قبول معیارهای پراگماتیستی این تفکیک فرد در دو حوزه کاملاً مختلف از وی شخصیتی دوگانه نمی‌سازد؟ آیا این موضع‌گیری فکری می‌تواند معقول و قابل قبول باشد؟ </span></span><span lang=FA><span style=font-family:IRANSharpSmall Light,sans-serif></span></span></span></span></span></span><br> <span dir=LTR></span> <span style=font-size:10pt><span style=unicode-bidi:embed><span new= roman= style=font-family: times=><span cambria= style=font-family:>Challenging the entire western philosophical tradition, which in his opinion has caused useless theoretical dualisms throughout the history of philosophy, Rorty wants to attempt to deconstruct and eliminate these dualisms in the context of redemptive literary culture. By creating a dividing line between the private and public spheres, Rorty wants to specify the contribution and involvement of philosophers in presenting theoretical and philosophical views and to say that the political sphere does not need to acquire foundations from the individual criteria of the private sphere. It is as if Rorty wants to prevent the philosopher's ambitions and interference with theorizing by reducing philosophy to literature. In fact, he believes in the distinction between private and public spheres or politics, the philosopher's tool is imagination and his intellectual sphere is literary culture and his place is the private sphere. Assuming the acceptance of pragmatic criteria, doesn't this division of a person in two completely different areas make him a dual personality? Can this intellectual stance be reasonable and acceptable?</span></span></span></span><br> <span dir=RTL></span> فرهنگ رستگاری‌بخش ادبی, ساختارشکنی, دوگانه‌انگاری‌ها, حوزه خصوصی, حوزه عمومی Redemption Literary Culture, Deconstruction, Dualisms, Private Sphere, Public Sphere 61 79 http://jpt.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-67592-2&slc_lang=fa&sid=6 N. Soleimani نبی‌الله سلیمانی 1003194753284600372286 1003194753284600372286 Yes Department of Philosophy, Faculty Literature and Humanities, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران A. Fath Taheri علی فتح طاهری 1003194753284600372287 1003194753284600372287 No Department of Philosophy, Faculty Literature and Humanities, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران Sh. Peyk Herfeh شیرزاد پیک‌حرفه 1003194753284600372288 1003194753284600372288 No Department of Philosophy, Faculty Literature and Humanities, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران