fa خوانش ملاصدرا و هیدگر از حقیقت افلاطونی <span style=font-size:14px;><span style=direction:rtl><span style=unicode-bidi:embed><span new= roman= style=font-family: times=><span lang=FA><span iransharpsmall= light= style=font-family:>هیدگر معتقد است الثیا نزد یونانیان به معنای ناپوشیدگی است که امری ذاتی برای موجودات است، اما افلاطون با قایل‌ شدن به عالم مُثل، حقیقت را به مثابه مطابقت مطرح و آن را به عقل انسانی منتقل می‌کند. با این نگاه، حقیقت خصوصیت ذاتی‌اش را از دست داد و تبدیل به مطابق شناخت با متعلق خود و ایجاد دوگانگی‌های مرسوم فلسفه شد. ملاصدرا هر چند شباهت‌های بنیادین با هیدگر دارد، اما حقیقت را دارای معانی چندگانه‌ای می‌داند و در مرحله سوم تفکر فلسفی خویش با رسیدن به تشان، با تفسیر خاصی که از فلسفه افلاطونی می‌کند، دوگانگی‌های مرسوم فلسفه قبل از خودش را کنار می‌گذارد و به وحدت‌گرایی می‌رسد و حقیقت نزد افلاطون را امری دارای مراتب وجودی قلمداد کرده و می‌پذیرد. در این مقاله ضمن نگاه کوتاه به حقیقت نزد افلاطون، به بررسی نگاه هیدگر و ملاصدرا و در نهایت استخراج انتقادات صدرایی به تفکر هیدگری درباب حقیقت خواهیم پرداخت. </span></span></span></span></span></span><br> <span style=font-size:10pt><span style=unicode-bidi:embed><span new= roman= style=font-family: times=><span cambria= lang=EN style=font-family:>Heidegger believes that among the Greeks, Aletheia means Unhiddeness, which is an essential attribute for beings. However, by referring to the world of ideals, Plato considers Truth as conformity and transfers it to human reason. In this approach, the truth lost its intrinsic character and became the correspondence of cognition with its objective reference. This epistemological transformation led to the emergence of prevalent dualities in philosophy. Although Mulla Sadra has fundamental similarities with Heidegger, he considers truth to have multiple meanings by gradation. In the third phase of his philosophical thought, by reaching divine manifestation -with his special interpretation of Platonic philosophy- he abandons his earlier conventional dichotomies in philosophy. At this stage, Mulla Sadra reaches Real Unity and accepts Plato's truth as something with existential gradation. In this paper, we are trying to examine the views of Heidegger and Mulla Sadra while briefly analyzing the truth of Plato. Finally, we will extract Sadra's criticisms of Heidegger's thoughts about truth.</span></span></span></span><br> وجود,حقیقت,انسان,تشأن Existence,Truth,Human,Tash'an 121 138 http://jpt.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-63051-1&slc_lang=fa&sid=6 A. Jafari Eskandari علی جعفری اسکندری 1003194753284600372294 1003194753284600372294 No Department of Philosophy & Theology, Isfahan Branch (Khorasgan), Islamic Azad University, Isfahan, Iran گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران M. Dehbashi مهدی دهباشی 1003194753284600372295 1003194753284600372295 Yes Department of Philosophy & Theology, Isfahan Branch (Khorasgan), Islamic Azad University, Isfahan, Iran گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران M.R. Shamshiri محمدرضا شمشیری 1003194753284600372296 1003194753284600372296 No Department of Philosophy & Theology, Isfahan Branch (Khorasgan), Islamic Azad University, Isfahan, Iran گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران